بهشت گمشده

دل سرا پرده ی محبت اوست....

بهشت گمشده

دل سرا پرده ی محبت اوست....



تـا رفـتــی از کـنـار مــن، ای شـاهِ مـلـک دل
صف بسته است لشکر غم پیش و پس مرا

 







...که نیابی اثر از من..



جانا به نگاهی ز جهان بی خبرم کن، دیوانه ترم کن

سر گشته و شیدا چو نسیم سحرم کن، دیوانه ترم کن

وای ز چشمه دیدارت، وای ز آتش رخسارت

وای ز چشم افسونکارت چسان مدهوشم من

جز حرف محبت چه شنیدی دگر از من که ببستی نظر از من

ترسم که شوی روز و شبی با خبر از من که نیابی اثر از من

در آتشم از سوز دل و داغ جدایی به کجایی

بازا که غم از دل برود چون تو بیایی چو بیایی

شمعی گریانم من، اشکی لرزانم من

آهی سوزانم من چه دیدی که از من رمیدی

بر من نظری کن یا بر سر خاکم گاهی گذری کن


     رهی معیری



پ.ن : با صدای همایون شجریان ، مرهمی است این تصنیف...





تو آن نبودی









دل زود باورم را به کرشمه‌ای ربودی
چو نیاز ما فزون شد تو به ناز خود فزودی
به هم الفتی گرفتیم ولی رمیدی از ما
من و دل همان که بودیم و تو آن نه ای که بودی...

                                              رهـــــــــی معیـــــــــری